-बाबुराम श्रेष्ठ 'यात्री'   ठिङ्ग उभिएर साधुरा गल्लीहरु झुन्ड्याएर साइन बोर्डहरु मूलबाटामा अर्धनग्न फुस्रा केटाकेटीहरु जमाएर चर्तिकला हेरिरहन्छ हरेक पल्ट ठमेल साँझ !   छिप्पिदो साँझसँगै रौनकताले गाँज्छ 'हार्ड रक' क्याफेहरु खचाखच भरिन्छ ककटेलको स्वादमा उकुसमकुस पिइदिन्छ हरेक पल्ट  ठमेल साँझ !   खिसिक्क हाँस्छ लाजसरम पचाउँछ विदेशी लवज न्यू एयर, क्रिसमसले सजिन्छ बरोवर सभ्यता एक छेउमा घाउ भएर दुःखिरहन्छ टुलुटुलु हेर्दै वेलकम गरिरहन्छ हरेक पल्ट ठमेल साँझ ! सिन्धुली    

  -अमरजीत कौंके पञ्जाब, भारत   कसरी कुन्नि मेरा आँखाबाट तिम्रो चित्रलाई चिन्छन् मान्छेहरु मेरो अनुहार हेरी तिम्रो मुस्कानको अनुभव गर्छन् मेरा पाउ हेरेर तिम्रो घरको बाटो पहिल्याउँछन्   मेरा औंलाले मान्छेहरु तिम्रो अनुहारको नक्सा कोर्छन् मेरा शब्दमा तिम्रो नाउँको कविता खोज्दै मेरा ओठहरुमा स्पर्श गर्छन् तिम्रो देहको बास्नालाई   देह त मेरो हो मेरो देहमा कुन्नि कसरी तिमी भिजेकी छ्यौ ? हिन्दीबाट अनुवादः भविलाल लामिछाने र खडकराज गिरी                             दार्जिलिङ      

-शिरोमणि महतो             झारखण्ड, भारत       घाँडो जसरी झुन्डिएको चन्द्रमा आकाशको घाँटीमा निभे निभे जस्ता ताराहरु गरिरहेछन् विलाप परेलाको पातबाट तप्किरहेछ शीत भिजिरहेछ निथ्रुक्कै भोर !   चराको चिरबिरले बाख्राले बोलायो मस्त निदाइरहेको गाईलाई अनि गाईले रंभाएर जगायो किसानलाई सुरु भयो सृष्टिको संलाप !   गोरुको काँधमा हालेर जुवा किसानले खोल्यो कर्मको पहिलो पाठ धर्तीको वदनमा लाग्यो हलोको फाली अनि सृष्टिले बाल्यो अरबौं वाटको बल्ब !   सूर्यले पहिरायो कर्मरत किसानलाई किरणको जयमाला ! हिन्दीबाट अनुवाद: सुमी लोहनी                              काठमाडौं