- विष्णु प्रसाद घिमिरे सानो,साँघुरो कोप्चेरो,उकालो ओरालो,भिरालो खाल्टा-खुल्टि हिलो,चुच्चे ढुंग्गा जुकै जुका सिस्नोघारी कस्तो बाटो यो ? कस्तो गोरेटो ? कस्तो घोरेटो ? कसरि चढ्ने ? कसरि ओर्लने ? चौतारि खोइ ? सुस्ताउने कता ? लड्न लागे समाउने के ? ठेस लागे के हुन्छ ? प्यास मेट्न कुवा खै? फेरी दोवाटो आयो देव्रे जाने कि दाहिने ? जताबाट गएपनि हुने हो ? साइनवोर्ड हाल्न पर्दैन ? कता बाट गए कता पुगिन्छ ? हिड्न

-नेत्र एटम झिस्मिसे हुनुअघि नै कृयाशील भएका छन् काभ्रोको रुखमा आशृत चराहरु जगर पारेर ठाडो सचेत आवाज निकालिरहेछ बकैनाको कापमा बचेरा हुर्काइरहेको कौवा ढोकाको जालीबाट छिरेको छ मन्दमन्द शीतल पवन गाउँ सम्झाउँदै छ कुर्के ढुकुरको लययुक्त स्वर छिमेकीको घरबाट घाँटी तन्काएर बासिसकेको छ रातो समय बुझ्नुभयो नि ! पूर्वको पहाडबाट उदाउने बालसूर्यको सङ्केत गरिरहेछ प्रकृति बिउँझेको छु म पनि सम्पूर्णत: उज्यालोको ऊर्जा समाहित गरेर आफ्नो

   -स्वागत नेपाल लेनिन मलाई तिम्रो फोटो होइन डार्क रुम हेर्न मन छ, जहाँ सानो अँध्यारो कोठाभित्र नेगेटिभ डेभलप हुन्छ हो, फोटो धुलाउने डार्क रुम जहाँ डेभलप हुनु पर्ने तर भएनन् बर्तमान माक्र्सहरु तस्करहरुसँग गोप्य गरिरहेका तस्वीरहरु बर्तमान माओहरुले विदेशी इसारामा नेपाली सुरक्षाकर्मी मार्ने योजना बनाइरहेका फोटाहरु बर्तमान एङ्गेल्सहरुले पृथ्वी जयन्ती मासेर क्रिसमस मनाउन करोडौँ रकम लिइरहेका दृश्यहरु बर्तमान स्टालिनहरुले मन्दिरहरु भत्काएर चर्चहरु बनाउन ठेक्का लिइरहेका अँध्यारो बैठकका चित्रहरु जनतालाई थाहै नदिई संविधानमा खुसुक्क धर्मनिरपेक्षता

- डा. नेत्र एटम तत्पर छन् अर्जुन बन्न आयुधका पुजारीहरु र त देखिन्छन् आजकल अति प्रफुल्ल जब कि उभिएका छन् उनीहरु उत्खनित आलो चिहानमाथि ! कति गारो छ निरन्तर रोमाञ्चित भैरहनु सैनजस्तो घाउ पालेर युद्धकालीन अपराधबोधको भय र सन्त्रास छ हृदयमा कोटीकोटी निरपराध कर्णहरुको, कतै पधेंरामा भेटिन्छन् निधारको घाउमा हाल्न युवतीसित सिन्दुर मागिरहेका मणिविहीनहरु, कतै देखिन्छन् अभिशप्त अश्वत्थामाझैं नूर गिराएर अतीत नियालिरहेका विक्षिप्तहरु कतै एक्लो अभिमन्युलाई तड्पाई तड्पाई मारेको स्मृतिले अविघातित भएर चुँडिएको पुच्छरर्झें माउसुलीको जमिनमा फडफडाइरहेका ! तिम्रा